Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2013

Anna Karenina (2012)

Πόσο δύσκολη η στιγμή όταν διαπιστώνουμε ότι δε μπορούμε να τα έχουμε όλα. Αυτό δεν οφείλεται στις απαγορεύσεις της κοινωνίας, ούτε σε ταμπού, αλλά στα συναισθήματα των ανθρώπων. Και οι προδότες, και οι προδομένοι, οι ευαίσθητοι και οι σκληροί, τα θύματα και οι θύτες και κάποιοι που χαρακτηρίζονται από όλα. Το μυαλό των τελευταίων θα τους οδηγήσει στην τρέλα γιατί το βάρος είναι δυσβάσταχτο...



Στην Ρωσία του 19ου αιώνα η αριστοκρατική Anna Karenina, σύζυγος του Alexei Karenin, ερωτεύεται παράφορα τον νεαρό κόμη Vronsky και ξεκινά μια σχέση μαζί του. Η παράνομη σχέση έχει μεγάλο αρνητικό αντίκτυπο και κατακρίνεται έντονα από την κλειστή υψηλή κοινωνία της εποχής, τον σύζυγο, τις οικογένειες.
Μια διαφορετική σκηνοθετική προσέγγιση του κλασικού μυθιστορήματος του Leo Tolstoy από τον Βρετανό σκηνοθέτη Joe Wright ο οποίος βασίζεται σε αυτό καθώς έχουν προηγηθεί ήδη αρκετές ταινίες με το ίδιο τίτλο (1935 του Clarence Brown, με πρωταγωνίστρια την θρυλική Greta Garbo, 1948 του Julien Duvivier, 1997 του Bernard Rose). Το ιδιαίτερο, θεατρικό, συνεχές ύφος της ταινίας (καθώς όλα περιστρέφονται γύρω από μια θεατρική σκηνή) προκαλεί τον ενθουσιασμό και το ενδιαφέρον. Ιδιαίτερα εντυπωσιακά και τα κοστούμια. Όσον αφορά τις ερμηνείες είναι αρκετά καλές με την χαρισματική Keira Knightley στον ομώνυμο ρόλο, αν και την προσοχή κλέβουν ο Jude Law στο ρόλο του ήσυχου, κλειστού και καλού ανθρώπου ακόμα και όταν γίνεται ο απατημένος σύζυγος και ο Matthew Macfadyen που υποδύεται τον πρίγκηπα Oblonsky και δίνει μια χαρούμενη και κωμική νότα στο όλο δράμα. Επίσης κάτι διαφορετικό από τις προηγούμενες ταινίες είναι η έμφαση που δίνεται στην δευτερεύουσα ιστορία αγάπης μεταξύ του Levin (Domhnall Gleeson) και της Kitty (Alicia Vikander) και μας δείχνει την αντίθεση στο πόσο περισσότερο ευτυχισμένη και πετυχημένη είναι η σχέση που βασίζεται στην ηθική αγάπη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου