Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2012

Okuribito (2008)

Ο θάνατος είναι μια πύλη. Στο τέλος του δρόμου της ζωής που ξεκινά ένα νέο, άγνωστο ταξίδι. Ο αποχαιρετισμός με αγάπη και σεβασμό έχει μεγαλύτερη αξία όταν όλα αυτά τα δίνουμε στα αγαπημένα μας πρόσωπα όσο είναι στη ζωή και τους έχουμε κοντά μας...


Αφού μένει άνεργος, ένας νεαρός μουσικός πηγαίνει να ζήσει στο χωριό του μαζί με τη σύζυγο του. Θα βρει εργασία σε ένα γραφείο κηδειών όπου θα πρέπει να δουλεύει προετοιμάζοντας νεκρούς ανθρώπους. Ενώ αρχικά και ο ίδιος αντιμετωπίζει τη νέα του εργασία με αρνητισμό και απέχθεια όπως και ο περίγυρος του (το κρύβει και από τη γυναίκα του αρχικά) σύντομα διαπιστώνει ότι μέσω του επαγγέλματος αυτού κερδίζει την ευγνωμοσύνη και το σεβασμό των ανθρώπων που αποχαιρετούν τους νεκρούς συγγενείς τους. Η αγάπη και η καλοσύνη αλλάζουν τα αρνητικά συναισθήματα πλημμυρίζοντας και τη δική του ζωή.
Μέσω μιας αισιόδοξης, ανθρωπιστικής, ρεαλιστικής ματιάς η ταινία μας δίνει ένα μάθημα για τον θάνατο, τις οικογενειακές σχέσεις, τις συναισθηματικές ανάγκες των ατόμων. Υπέροχο το μουσικό της ''ντύσιμο'' με τους ήχους του τσέλου. Κέρδισε το όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου